„Pozdrówcie wszystkich. Wkrótce przybędę…” – piękna kobieta na drzeworycie ukazana jest w chwili, gdy pisze te słowa.
Dzieło znakomitego artysty Kitagawa Utamaro oraz innych japońskich mistrzów zobaczymy na wystawie w MNK poświęconej m.in. kobiecemu pięknu. Dlaczego kobieta? Ponieważ portrety pięknych kobiet to jeden z najważniejszych tematów w sztuce japońskiej. Zwłaszcza rozkwit drzeworytu ukiyo-e oraz kultura i obyczajowość w okresie Edo (1603–1868) przyczyniły się do popularności kobiecych wizerunków. Był to czas, kiedy po wieloletnich bratobójczych walkach Japonia została zjednoczona i zapanował pokój, a stolica kraju przeniesiona została z Kioto do Edo – dzisiejszego Tokio.
– Bohaterkami wystawy są piękne damy, szlachetne poetki, wytworne kurtyzany i pełne młodzieńczego uroku dziewczęta z herbaciarni. Sportretowane przez najznakomitszych artystów japońskich okresu Edo (1603–1868) odsłaniają intymność scen skrywanych za parawanem. Drzeworyty i malowidła prezentowane na wystawie są obrazami Świata Przemijającego (jap. ukiyo-e), nazwanego tak z racji poczucia ulotności, nieuchronnego przemijania i nieodwracalnego przepływania chwil. Zapraszamy do świata ulotnego ukiyo-e, gdzie nie definiujemy, nie oceniamy ani nie ograniczamy wyobraźni widza, zostawiając przestrzeń dla każdego odbiorcy – mówi kuratorka wystawy Beata Romanowicz.
Dlaczego kobieta? Ponieważ portrety pięknych kobiet to jeden z najważniejszych tematów w sztuce japońskiej. Zwłaszcza rozkwit drzeworytu ukiyo-e oraz kultura i obyczajowość w okresie Edo przyczyniły się do popularności kobiecych wizerunków. Był to czas, kiedy po wieloletnich bratobójczych walkach Japonia została zjednoczona i zapanował pokój, a stolica kraju przeniesiona została z Kioto do Edo – dzisiejszego Tokio. Bogacące się społeczeństwo oczekiwało szczególnego rodzaju rozrywek. Wzrosła ranga kurtyzan, które stały się ikonami piękna, obiektami westchnień, a nawet przyczyną utraty majątków. Rząd, by nie stracić kontroli nad tą sytuacją, zalegalizował i objął nadzorem dzielnice uciech. Pierwsza tego rodzaju licencjonowana dzielnica – Yoshiwara – powstała w Edo w 1617 roku i pracowało w niej około 2000 kobiet. Ponieważ kontakt z kurtyzanami bywał dla wielu mężczyzn zbyt kosztowny, pojawiło się miejsce dla portretu. Bohaterkami takich dzieł, zwłaszcza drzeworytów, bywały nie tylko kurtyzany, ale też dziewczyny z herbaciarni czy żony znanych osobistości. Często też portrety kobiece stanowiły pretekst do opowieści o cnotach, religii czy zwyczajach.
Na ekspozycji w MNK zaprezentowane będzie ponad 120 prac graficznych i malarskich, a także ubiory i przedmioty codziennego użytku. Damy, poetki, kurtyzany i dziewczęta z herbaciarni są sportretowane przez najznakomitszych artystów japońskich okresu Edo, takich jak Suzuki Harunobu, zwany ojcem barwnego drzeworytu czy Torii Kiyonaga, ujmujący sceny w wyrafinowane formaty wąskich kompozycji, założyciel szkoły Utagawa – mistrz Toyokuni (1769–1825), „wyszczuplający” swoich modeli. Wśród piewców kobiecej urody nie zabraknie znakomitego przedstawiciela tzw. złotego okresu drzeworytu – Kitagawy Utamaro, czy też mistrzów takich, jak Utagawa Kuniyoshi czy Katsushika Hokusai.
14 lutego – otwarcie wystawy „ONNA. Piękno, siła, ekstaza” godz. 18.00 - wernisaż.
Miejsce:
Gmach Główny Muzeum Narodowego w Krakowie
al. 3 Maja 1, Kraków.
Sala Wystaw Zmiennych, I piętro.
Wystawa czynna będzie w dniach - 14.02 – 03.05 2017.
Źródło: PR MNK
